افشای معماری دیجیتال جنگ اسرائیل
آنی تل: ارقامی که بتازگی از طرف یکی از مدیران ارشد شرکت صنایع نظامی البیت سیستمز در یک کنفرانس نظامی در لندن ارایه شد، روزنه ای کم سابقه به شناخت معماری دیجیتال جنگ های اخیر رژیم صهیونیستی گشود.
به گزارش آنی تل به نقل از مهر؛ بر طبق این ارائه، سیستم فرماندهی و کنترل «تزاید» (Tzayad) که ستون فقرات شبکه فرماندهی دیجیتال ارتش اشغالگران صهیونیست شمرده می شود، از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تا آخر سال ۲۰۲۵ حدود ۸۵۰ هزار هدف اطلاعاتی بلادرنگ را در تمامی جبهه های عملیاتی و مناطق تحت تجاوز نظامی خود شناسایی کرده است. این رقم، معادل میانگین نزدیک به هزار هدف جدید در هر روز است. بر طبق این اطلاعات، میتوان نتیجه گرفت که ارتش اسرائیل از مرحله مدیریت بانک اهداف عبور کرده و به مرحله تولید مستمر و کلان اهداف در میدان نبرد رسیده است.
اهمیت این داده صرفا در بزرگی عدد نیست. آنچه این آمار را به یک نقطه عطف در مطالعات جنگ مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل میکند، تغییر ماهیت پروسه هدف یابی است. در این الگو، هوش مصنوعی دیگر تنها ابزار پشتیبان تحلیل اطلاعات نیست، بلکه به موتور تولید پیوسته داده، پیشنهاد حمله و تسریع چرخه تصمیم گیری تبدیل گشته است. بگفته مسؤلان شرکت صهیونیستی البیت سیستمز، این سیستم زمان درخواست آتش پشتیبانی را از حدود ۴۰ تا ۵۰ دقیقه به تنها یک تا هفت دقیقه کاهش داده است.
تزاید؛ ستون فقرات ارتش دیجیتال اسرائیل
سامانه تزاید که توسط شرکت البیت توسعه یافته، شبکه فرماندهی و کنترل یکپارچه ارتش رژیم صهیونیستی شمرده می شود. این سیستم بصورت همزمان موقعیت نیروهای خودی، تحرکات افراد، خودرو ها، تجهیزات و سایر اشیای موجود در میدان نبرد را روی یک تصویر عملیاتی مشترک نمایش می دهد و امکان تبادل لحظه ای اطلاعات میان یگان های زمینی، هوایی و دریایی را فراهم می آورد.
ارائه این اطلاعات در کنفرانس مؤسسه خدمات متحد سلطنتی بریتانیا (RUSI) نشان میدهد که تزاید تنها یک سیستم نمایش اطلاعات نیست. این شبکه حجم عظیمی از داده های اطلاعاتی را در لحظه دریافت، ادغام و اولویت بندی می کند و خروجی آن مستقیماً وارد زنجیره تصمیم گیری عملیاتی می شود. در اسلایدهای عرضه شده، علاوه بر ثبت بالاتر از ۲۰ هزار طرح عملیاتی ارتش رژیم صهیونیستی، به اجرای بالاتر از ۴۶ هزار حمله مشترک مبتنی بر اطلاعات بلادرنگ هم اشاره شده است که بیان کننده اتصال مستقیم سیستم فرماندهی دیجیتال به چرخه آتش است.
البیت اعلام نمود که نسخه های جدید این سیستم با قابلیت های هوش مصنوعی توسعه خواهند یافت تا در تصمیم سازی تاکتیکی هم نقش فعال تری ایفا کنند. این تحول، مرز میان سیستم های اطلاعاتی و سیستم های تصمیم یار را بالاتر از گذشته کمرنگ می کند.
از پردازش داده تا تولید صنعتی اهداف
یکی از مهم ترین دلالت های این افشاگری، آشکار شدن مقیاس حقیقی تولید اهداف در جنگ های اخیر رژیم صهیونیستی است. حتی اگر ادعای بعدی شرکت البیت بر مبنای این که عدد ۸۵۰ هزار صرفا حجم فعالیت سیستم بوده و نه تعداد اهداف حقیقی را بپذیریم، این حجم پردازش بیان کننده ورود ارتش رژیم اشغالگر قدس به سطحی از عملیات داده محور است که بدون اتکا به الگوریتم های هوش مصنوعی ممکن نیست.
سوفیا گودفرند، پژوهشگر دانشگاه کمبریج در عرصه کاربرد هوش مصنوعی در جنگ، تصریح می کند که هیچ نیروی نظامی قادر نیست روزانه هزار هدف را صرفا با اتکای به تحلیل انسانی بررسی کند. از دید او، چنین ظرفیتی ناگزیر به مفهوم واگذاری بخش مهمی از پروسه تشخیص، اولویت بندی یا راستی آزمایی اهداف به سیستم های خودکار است و این روند میزان نظارت انسانی را به شدت کاهش داده و پرسش های بنیادینی درباره ی مسئولیت پذیری تصمیمات مرگبار بوجود می آورد.
در همین چارچوب، سیستم تزاید را باید تنها قسمتی از اکوسیستم گسترده هوش مصنوعی در ارتش رژیم صهیونیستی دانست. این اکوسیستم قبل تر با افشای دو سیستم مشهور «لاوندر» (Lavender) و «گاسپل» (Hasbora/Gospel) شناخته شده بود. لاوندر با تحلیل داده های اطلاعاتی حدود ۳۷ هزار نفر را به عنوان اهداف احتمالی معرفی کرده بود و سیستم گاسپل هم توان تولید روزانه حدود ۱۰۰ هدف ساختمانی را داشت. حالا اطلاعات جدید نشان میدهد که تزاید لایه عملیاتی این زنجیره را ایجاد کرده و خروجی سیستم های اطلاعاتی را به اجرای سریع حملات متصل می کند.
شتاب تصمیم گیری و فرسایش نظارت انسانی
شتاب در جنگ، همواره یکی از مزیت های کلیدی برای نیروهای نظامی شمرده می شود، اما همین مزیت می تواند به یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشردوستانه هم بدل گردد. وس برایانت، مشاور پیشین وزارت دفاع آمریکا که سال ها در ارزیابی خسارات غیرنظامی جنگ فعالیت کرده، اعتقاد دارد هیچ ارتشی قادر نیست هزار هدف روزانه را با معیارهای حقوقی لازم از نظر تناسب، لزوم نظامی و میزان خسارت جانبی بررسی کند.
به گفته او، حتی بررسی دقیق ۵۰ هدف در روز هم نیازمند زمان، نیروی انسانی و تحلیل چندلایه است. بدین سبب هنگامی که سیستم ای هزار هدف را وارد چرخه عملیات می کند، احتمال کاهش کیفیت ارزیابی حقوقی و افزایش وابستگی به تصمیمات الگوریتمی به صورت شایان توجهی بیشتر می شود.
همین مساله اهمیت عبارت کوتاهی را که در عرضه البیت عنوان شد، دوچندان می کند. مدیر شرکت تاکید کرد که همچنان «انسان در حلقه تصمیم» باقیمانده است. هرچند این عبارت در ادبیات نظامی غرب به عنوان یکی از اصول کنترل سیستم های هوش مصنوعی شناخته می شود، اما هنگامی که تصمیم گیر انسانی باید با انبوهی از اهداف در بازه زمانی چند دقیقه ای مواجه شود، نقش او بالاتر از آن که عرضه ارزیابی مستقل باشد، به تأیید سریع پیشنهادهای تولیدشده توسط سیستم های هوشمند نزدیک می شود.
پیامدهای انسانی جنگ الگوریتمی در غزه
بررسی عملکرد این معماری فناورانه را نمی توان از دستاوردهای انسانی آن جدا کرد. مطابق آمار سازمان جهانی بهداشت، تا آخر سال ۲۰۲۵ بالاتر از ۷۱ هزار شهروند فلسطینی در غزه جان خودرا از دست داده اند که بالاتر از نیمی از آنان را کودکان، زنان و سالمندان می سازند. وزارت بهداشت لبنان هم شمار کشته شدگان جنگ سال ۲۰۲۴ را نزدیک به چهار هزار نفر اعلام نموده است که حدود یک چهارم آنان زنان و کودکان بوده اند.
وس برایانت با مقایسه عدد ۸۵۰ هزار هدف با جمعیت و زیرساخت های غزه قبل از جنگ، برآورد می کند که سیستم های اطلاعاتی ارتش اسرائیل در مقطعی حدودا نیمی از جمعیت یا زیرساخت های این سرزمین اشغالی را به درجات مختلف وارد چرخه هدف یابی کرده اند. هرچند شرکت البیت بعداً کوشش کرد این برداشت را تعدیل کند، اما اصل مساله تغییر نمی نماید. حجم پردازش اطلاعات و سرعت عملیات نشان میدهد که هوش مصنوعی حالا در قلب پروسه هدف یابی ارتش رژیم صهیونیستی قرار گرفته است.
این تحول در شرایطی رخداده که اشغالگران به علت حجم گسترده تلفات غیرنظامیان، تخریب زیرساخت های غیرنظامی و روش اجرای عملیات نظامی در غزه با انتقادهای گسترده بین المللی مواجه می باشد و نهادهای بین المللی و سازوکارهای قضایی، اتهامات سنگینی همچون ارتکاب جنایت های بین المللی و نسل کشی را ضد این رژیم در دست بررسی دارند.
آینده جنگ؛ رقابت بر سر سرعت و گریز از مسئولیت
افشای جزییات عملکرد سیستم تزاید، تصویری روشن از مسیر آینده جنگ های مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه می کند. بر همین اساس، رقابت اصلی دیگر صرفا بر سر دقت تسلیحات نیست، بلکه به ظرفیت تولید، پردازش و تبدیل داده به تصمیم عملیاتی در کوتاهترین زمان ممکن وابسته است. هرچه این چرخه سریع تر شود، سهم الگوریتم ها در تصمیمات مرگبار بیشتر می شود و فاصله میان تولید داده و اجرای حمله کوتاه تر می شود.
تجربه جنگ های غزه و لبنان نشان میدهد که هوش مصنوعی می تواند توان عملیاتی ارتش ها را بطور کم سابقه ای افزایش دهد، اما همین فناوری در غیاب نظارت مؤثر، شفافیت و پاسخگویی حقوقی، خطر تبدیل شدن به ابزاری برای بسط مقیاس خشونت ضد جمعیت های غیرنظامی را هم به دنبال دارد. از این منظر، سیستم تزاید صرفا یک فناوری نظامی جدید نیست، بلکه نمادی از ظهور نسلی از جنگ ها به حساب می آید که در آن الگوریتم ها با سرعتی فراتر از توان ارزیابی انسانی، اهداف را تولید، اولویت بندی و وارد چرخه عملیات می کنند و مطالعه این روند برای محققان امنیت، حقوق بین الملل و حکمرانی هوش مصنوعی به یکی از مهم ترین اولویت های دهه پیش رو تبدیل خواهد شد.
خلاصه اینکه شتاب در جنگ، همیشه یکی از مزیت های کلیدی برای نیروهای نظامی شمرده می شود، اما همین مزیت می تواند به یکی از مهم ترین چالش های حقوق بشردوستانه هم بدل گردد. وزارت بهداشت لبنان هم شمار کشته شدگان جنگ سال ۲۰۲۴ را نزدیک به چهار هزار نفر اعلام نموده است که حدود یک چهارم آنان زنان و خردسالان بوده اند. وس برایانت با مقایسه عدد ۸۵۰ هزار هدف با جمعیت و زیرساخت های غزه پیش از جنگ، برآورد می کند که سیستم های اطلاعاتی ارتش اسرائیل در مقطعی حدودا نیمی از جمعیت یا زیرساخت های این سرزمین اشغالی را به درجات مختلف وارد چرخه هدف یابی کرده اند. حجم پردازش اطلاعات و سرعت عملیات نشان میدهد که هوش مصنوعی حالا در قلب فرآیند هدف یابی ارتش رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. این تحول در شرایطی رخداده که اشغالگران به سبب حجم گسترده تلفات غیرنظامیان، تخریب زیرساخت های غیرنظامی و نحوه اجرای عملیات نظامی در غزه با انتقادهای گسترده بین المللی مواجه می باشد و نهادهای بین المللی و سازوکارهای قضایی، اتهامات سنگینی همچون ارتکاب جنایت های بین المللی و نسل کشی را ضد این رژیم در دست بررسی دارند.
منبع: anitel.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان آنی تل در مورد این مطلب